Jak pomóc szczęściu? Symbole szczęścia.

0

Już w starożytności wierzono, że amulety i talizmany mają nadprzyrodzone moce, które chronią przed złymi duchami. Współcześnie wprawdzie spogląda się na takie wierzenia z przymrużeniem oka, lecz na całym świecie są przedmioty, które uchodzą za symbole szczęścia. Ofiarowywane są one z okazji różnych wydarzeń, aby przynosiły powodzenie w różnych okolicznościach. Symbolem numer jeden można uznać koniczynę o czterech listach. Pochodzi ona z wierzeń celtyckich, gdzie uznawana była za roślinę chroniącą przed złem. Uznaje się, że znalezienie prawdziwej czterolistnej koniczyny w jej naturalnym środowisku graniczy z cudem, a osoba, która ją znajdzie musi mieć bardzo duże szczęście. Innym rozpoznawalnym

dalej

Klasyczny styl czyli harmonia i proporcje – cechy

0

Klasycyzm w sztuce to kwintesencja dobrego stylu, smaku i elegancji. Nic w tym dziwnego, gdyż sama nawa tego stylu w sztuce pochodzi o łacińskiego słowa, które w tłumaczeniu oznacza harmonię i doskonałość. Był to styl, który nawiązywał do starożytności, epoki, w której ludzie, w wyjątkowy sposób pojmowali piękno. Jakie są charakterystyczne cechy stylu klasycznego? Pierwszym wyznacznikiem, po którym można rozpoznać dzieła, które powstały w epoce klasycyzmu to nawiązanie o kultury starożytnych Greków i Rzymian oraz zasada mimesis. Zasada ta oznacza jak najwierniejsze odzwierciedlenie rzeczywistości. W tym stylu nie ma miejsca na brzydotę, liczy się tylko piękno oraz dbałość o formę. Pewne

dalej

Kamień alabaster o wielu obliczach

0

Na różnych stronach i formach internetowych można znaleźć pytanie, co to jest alabaster i jakie ma zastosowanie? Najprostsza odpowiedź brzmi, że alabaster to kamień, który dopiero od niedawna wraca do łask. Jest on drobnokrystaliczną odmianą skały gipsowej, a jego nazwa pochodzi od małej greckiej wyspy, w której okolicach go w starożytności odnaleziono. Jest to kamień ozdobny i wyjątkowej urodzie i kolorystyce. Biały, półprzeźroczysty czasem w cieniach różu i szarości przyciąga wzrok, sprawiając wrażenie delikatności, a jednocześnie klasy i elegancji. Stosowany jest przede wszystkim przez artystów, ale także w architekturze wnętrz również sakralnej. Jest np. stosowany np. jako element

dalej

Stefan Czarniecki – postać, wobec której nie można przejść obojętnie

0

Na wielu klasówkach, sprawdzianach i egzaminach pojawia się pytanie, kim był Stefan Czarniecki i jakie są jego zasługi na Polski. Była to niewątpliwie wybitna postać, która na stałe wpisała się w historię ojczyzny, a nawet wspomniano o nim, tworząc pieśń, która do dzisiaj jest Hymnem Polski. Nie można jednak zapominać, że był postacią kontrowersyjna, co jednak w żadnym stopniu nie umniejsza jego dokonań. Urodził się pod koniec XVI wieku w rodzinie średniozamożnej szlachty. Wzrastał w atmosferze patriotyzmu i poszanowania dla władzy królewskie. Ze względu na fakt, że ojciec nie był w stanie zapewnić mu majątku, rozpoczął zawodową służbę wojskową. Jego żoną była Zofia Kobierzyńska...

dalej

Władysław Reymont – zwykły, niezwykły człowiek

0

Zadając pytanie, kim był Władysław Reymont, od razu nasuwają się skojarzenia – laureat Nagrody Nobla, pisarz, nowelista. Człowiek o niezwykłym talencie, który myśli w sposób wybitny potrafił przelać na papier. Ten wielki człowiek urodził się w maju 1867 roku. W rodzinie wiejskiego organisty, jako jeden z siedmiorga rodzeństwa. Ojciec należący do zamożnych osób chciał wszystkim swoim zięciom zapewnić wykształcenie, jednak młody Władysław nie chciał się uczyć ani grać na organach. Aby zapewnić synowi przyszłość, rodzice wysłali go do Warszawy, do zakładu krawieckiego, by tam nauczył się zawodu. Uzyskał wprawdzie tytuł czeladnika, jednak szybko pożegnał się z zawodem i przyłączył się o

dalej

Główne wnioski – tempo ewolucji biologicznej cz. II

0

Krzywizna wykresów oparta jedynie na kilku punktach nie daje wystarczających podstaw do dokładniejszej analizy. Jest jednak pewne, że redukcja człowieczeństwa o dalsze 10% trwałaby kilka milionów lat, a o następne 5% jeszcze o wiele dłużej, gdyż krzywa staje się coraz bardziej pozioma. Nie będzie więc chyba błędem przyjąć szacunkową rzędu 20 milionów lat ogółem. Procent człowieczeństwa wynosiłby wówczas 35, czyli mniej więcej odpowiadałoby to przeciętnej wartości wskaźników (ii – 35, 12 = 41, I4 = 32) wykazanej na tabeli II dla prymitywnej małpy człekokształtnej Proconsul, która żyła prawdopodobnie 20-30 milionów lat temu, w okresie mio- cenu.

dalej

Główne wnioski – tempo ewolucji biologicznej cz. III

0

Ponieważ metody dokonywania bezwzględnych pomiarów czasu stają się dokładniejsze, zrozumiałe jest, że skala czasu wynikła z rys. 46 i 47 i zastosowana na rys. 53 i 54 może wymagać modyfikcji. Na przykład, niektóre ostatnio dokonane metodą 14C pomiary próbek torfu, pobranych z poddanego melioracji jeziora Eem w Holandii, prowadzą do wniosku, że zimna faza Würm zaczęła się zaledwie 40 000 lat temu. W świetle wielu dowodów świadczących o całkiem innej dacie, wydaje się to mało prawdopodobne i nie jest wykluczone, że wybrane próbki pochodziły z młodszych powierzchownych złoży, lub też, że ich typowe skamieniałości roślinne (Brasenia purpura) kwitły zarówno w interstadialnych okresach epoki Würm, jak i pod koniec czasów międzylodowcowych Riss-Würm. Istnieją również znaczne trudności techniczne przy dokonywaniu pomiarów metodą węgla 14C, które przy badaniu materiałów dużo starszych niż sprzed 20 000 lat mogą powodować znacznie mniejszą dokładność.

dalej

Główne wnioski – tempo rozwoju kulturowego

0

Z wykresów rozwój kulturowy/czas (rys. 54) wynikają dwa główne wnioski: jeden oparty jest na podobieństwie wykresów, a drugi na ich ogólnym kształcie. Podobieństwo wykresów jest wręcz uderzające. Oznacza ono, że czynniki zestawione jako dane na osi rzędnych stanowią kryteria jednej i tej samej ludzkiej cechy charakterystycznej, wymierzonej na podstawie opanowania przez człowieka jego materialnego otoczenia i (szczególnie w wykresie C3) sił energii działających w świecie materialnym. Zacytujemy znów White’a, który stwierdza (na s. 367): „pierwotną funkcją kultury było więc opanowanie energii i wprzęgnięcie jej do służby człowieka”. Dlatego też podobieństwo wykresów wskazuje, że wspólną cechę ich mierników stanowi właśnie ten specyficzny aspekt kultury. Zacytujemy Gordona Childe’a: „Epoka brązu, która zastąpiła… (epokę kamienia), to nie tylko lepsze narzędzia, to także zadatki bardziej złożonej struktury ekonomicznej i społecznej”.

dalej

Ludzie o najwyższej kulturze i największej energii

0

Ludzie o najwyższej kulturze i największej energii wydają się być powiązani z klimatem umiarkowanym. Taki chyba właśnie był klimat śródziemnomorski w okresie polodowcowym i, być może, przyczynił się on w dużej mierze do rozwoju wysokiej cywilizacji i kultury Egipcjan. Z ustępowaniem lodowca ten korzystny pas klimatyczny przesunął się ku północy i rozwój cywilizacji postąpił w tym samym kierunku. Na wykresie kultury Grecji i Italii wznosząca się ku górze linia przebiega pomiędzy linią cywilizacji Egiptu a północno-zachodniej Europy. Dzisiaj najwyższą kulturą odznaczają się kraje położone bardziej na północ: Anglia, Szkocja, Kanada, Norwegia i europejskie tereny ZSRR. Tubylcy australijscy nie doznali takiego bodźca klimatycznego, stąd ich stagnacja, mimo pewnej formy artykułowanej mowy. Okazuje się więc, że przynajmniej dwa czynniki — artykułowana mowa i środowisko klimatyczne — niezbędne są dla postępu kulturowego.

dalej

Metody datowania szkieletów i wyrobów

0

W rozdziale tym przeprowadziliśmy pewne ogólne rozważania dotyczące geochronologii, omówiliśmy formowanie się skorupy ziemskiej w zamierzchłych czasach oraz towarzyszące temu procesowi zmiany klimatyczne. Następnie zatrzymaliśmy się nad zagadnieniem metod pomiarów wieku skał na podstawie ich promieniotwórczych właściwości.

dalej